Бөек Ватан сугышы тылы хезмәтчәненең котлавы
Миңнегалиева Миңнизиган Рәхмәтулла кызы 1932 елда күп балалы колхозчы гаиләсендә туа, гаиләдә 4 бала була. Үз йортларында яшәдек, терлек асрадык, балаларын сөт, каймак, эремчек белән туендырырлык үз сыерыбыз бар иде.
Яшәдек, эшләдек, әмма Миңнизиганга 9 ел тулгач сугыш башланды. Миңниһан ул чакта Олы Кариле авыл җирлегенең Чаллы авылында мәктәптә укый. Сугыш килү белән, үзе шикелле үк күп кенә кызларның һәм малайларның балачагы бетте һәм ул башкалар белән беррәттән колхозга олыларга ярдәм итәргә китте. Фермада иртәдән кичкә кадәр эшләдек, сарыкларны, кечкенә бозауларны карадык, әнинең сыер савуын карадык һәм әкренләп барысын да үзебез өйрәндек.
Тиз арада Нәфис кечкенә кыздан Миңниһан тәҗрибәле, мөстәкыйль кызга әверелә, ул исән калырга һәм үз Ватаны хакына башкаларга яшәргә ярдәм итәргә өйрәнә.
Вакыт үтә бара, 1952 елда ул үзен нәкъ бер ел тәрбияләгән яшь Зиннурны очрата һәм 1953 елда өйләнешәләр. Башта, беркемнән дә тормас өчен, квартир арендалыйлар, колхозда эшлиләр, үз оялары турында уйлыйлар.
Тиздән туган оялары төзелә һәм аларның 7 баласы туа. Миңнеҗагин ирен бик ярата һәм һәрвакыт зур гаилә, бигрәк тә кызлары булу турында хыяллана иде. Миңнегалиевлар гаиләсендә 3 ул һәм 4 кыз туа. Миңниһан аларга үзе кием текте, күлмәк үтүкләде, шәл, оекбаш, бияләй бәйләде. Моннан тыш, алар үз йортларында бик күп терлек асраганнар һәм яшелчә бакчасы тотканнар.
Зиннур үлгәч, Миңнизиһан кече улы Ринат һәм килене Рузалия белән үз йортында яши.
Бүгенге көндә Миңнеҗиһан Рәхмәтулловнаның 17 оныгы, 25 оныкчыгы һәм бер оныкчыгы-Эния бар. Иске Барыш авыл җирлегенең Картапа авылында шундый гаҗәеп тыл хезмәтчәне яши.
Барлык балалары, оныклары, оныкчыклары яраткан әниләрен, биләрен асып куялар һәм аның белән горурланалар. Миннизиган үзенең юбилей медальләрен һәм «фидакарь хезмәт өчен» медален шул авырлар турындагы истәлекләр кебек саклый. Әмма үз гомеренең кызыклы һәм истәлекле көннәрендә.